Etentje Mt. Dandenong

Dit keer was het onze beurt om een etentje te regelen met een collega van Gerrit. We waren al regelmatig bij Skyhigh op Mount Dandenong geweest, maar we hadden er nog nooit gegeten.

Wat je dan natuurlijk wel hoop is dat het helder is die avond, want je gaat natuurlijk wel voor het uitzicht. En natuurlijk die avond hangt er een dikke mist. We hadden wat moeite om er te komen, maar uiteindelijk vonden we de afslag. En natuurlijk toen we boven kwamen was er niets te zien. Maar ik had nog hoop, want er kwam een briesje opzetten. Het eten was er heerlijk en hadden een heerlijke avond. We zouden bijna vergeten dat we voor het uitzicht kwamen. Nu waren de ramen dan ook erg beslagen dus er was niet veel te zien, al zou je willen. Maar nadat het restaurant leger werdt en de ramen langzaam aan schoon werden, zagen we dan plotseling toch nog Melbourne liggen. We waren dus niet voor niets daar gekomen. Het was een heerlijk avondje uit.

Lang weekend

Vorige week was het Pinksteren, maar daar doen ze hier niet aan. Maar dit weekend hebben wij een extra dag vrij. Het is Queen's Birthday. Ik weet niet welke koningin, maar ik vier het wel. Dus op deze extra dag zijn we eens richting Bright gereden. Bright is een klein plaatsje wat voornamelijk een sneeuwbestemming is, maar ook in de herfst komen er veel toeristen voor de verkleurende Maple bomen.
Dus wij 's ochtens al vroeg op pad om met een omweg naar Bright te gaan. Ook Spike mocht dit keer mee, want het zou een lange dag worden. De route erheen was mooi, maar op een gegeven moment vind ik het op elkaar gaan lijken en dan ga ik me vervelen. Maar uiteindelijk kwamen we dan na 4 uur rijden aan in Bright. Goede timing, want het is tijd voor lunch. Na wat heen en weer lopen kwamen we bij een leuk restaurantje uit met een openhaard. Doet het altijd goed. Het eten was er heerlijk. Tijdens onze korte wandeling hadden we al gezien dat er nu niet veel te doen was en het dorpje viel me wat tegen. Dus besloten we dat we de route nog wat gingen verlengen en door zouden rijden naar Beechworth. Daar aangekomen waren we gelijk onder de indruk. Er zijn daar nog veel oude gebouwen en veel restaurantjes en winkeltjes. Hier wil ik zeker nog een keer naar terug, maar dan een weekend. Dit is wel een plekje om verder te ontdekken. Doordat we ook nog een aardige rit naar huis hadden, konden we er nu niet echt veel tijd doorbrengen. Als we dit hadden geweten, waren we er gelijk heen gereden. Maar dat komt nog wel.
De rit naar huis ging een stuk sneller, want nu het toch wat schemerig werd, gingen we maar over de snelweg. Het was dus een eind rijden voor lunch, maar we hebben weer een stuk van Victoria gezien wat we nog niet kenden. en het was zeker niet voor niets.

Verzwikte enkel

Zo was Gerrit weer eens vrijwillig op de zaterdag in de wei/voetbal wezen spelen. Komt meneer terug met een zere enkel. Het is wat dik, maar hij kan er nog steeds op lopen. Dus gewoon verzwikt.
De zondagochtend staat hij op en kan amper op zijn voet leunen, dus gaan we toch maar even naar het ziekenhuis. Daar zaten we dus, doordat het geen spoed was, 2,5 uur te wachten. ik maakte al een keer de opmerking tegen Gerrit "Als we hier al die tijd zitten te wachten om te horen dat het een verzwikte voet gaat. Dan zal ik maar gaan rennen als ik jou was". Eindelijk was hij dan aan de beurt. na een 45 minuten komt hij naar buiten. Inderdaad, het was een verzwikte enkel. hij had geluk dat ik mild gestemd was die dag. In totaal daar 3,5 uur gezeten. Dag zondag. Hij kreeg krukken mee. Dus hier krijg je krukken mee bij een verzwikte enkel?! Laat ik niet zien dat ze gebruikt worden. Wat een onzin. Lopen en snel. JIJ wil voetballen.

Rugpijn

Het is prachtig weer en dan ga je de tuin in. Even grasmaaien. Na een tijdje wil ik de opvangbak legen in de kruiwagen en met het bukken schiet het flink in de rug. Maar we blijven toch nog even doorgaan, want het grasmaaien is nog niet klaar. Iets later komt er ook nog een man die de verwarming na komt kijken en schoonmaken. Je wil niets laten merken en loop dan ook zo nonchalant mogelijk. Natuurlijk faal je geweldig in het verbergen.
Gelukkig is hij zo klaar en kan ik eindelijk even plat liggen. En daar ging het fout. Dat liggen ging nog wel, maar dat overeind komen. Dit was dus helemaal mis. Dus half kruipend maar het bed in.
Die nacht koste het me 1.13 minuut om van de ene zij op de andere te komen. En dit ging gepaart met pijnscheuten en schelden. Dus ik was echt het zonnetje in huis. Gelukkig ken ik mijn rug redelijk en was ik met de juiste behandeling binnen 2 dagen weer op. Eens in de zoveel tijd speelt die plek weer op. En als ik het dan nog kreeg door iets zwaar te tillen, maar nee het was gewoon met bukken. Zoiets werkt altijd goed op mijn humeur.

Dinerparty

Ik vond toch dat het eens tijd werd om eens Desiree en Frank uit te nodigen en zelf te koken. Dus deze zaterrdag was het dan zover. Gerrit 's middags richting voetbal en zo had ik de keuken voor mezelf en kon ik rustig mijn gang gaan. Frank had wel interesse in mijn beroemde pasta, dus dat werd het hoofdgerecht. Als voorafje hadden we een soep en als toetje had ik de keuze uit een mousse en gewoon ijs. Ik wist al dat de heren voor ijs zouden gaan. Daar sluiten ze in het restaurant ook meestal mee af. Ik had nog tegen Frank gezegd dat ik voor alles gezorgd had en dat ze niets mee hoefde te nemen. Dat had ik beter tegen een boom kunnen zeggen, want natuurlijk had Desiree naast de gewoonlijke champagne had ze ook dips en biscuits meegenomen. Het is dus hier gewoonlijk dat je voor het eten wat kazen, dips, olijven enz met biscuits op tafel zet. De zelfgemaakte eiersalade werd erg gewaardeerd.
Dus na wat dips en champagne konden we aan tafel. En voor we het wisten was het al 24.00 tijd voor het toetje. Dus conclusie; het was een erg gezellige avond, die nog maar eens overgedaan moet worden.
Deze zondag zijn we naar Mariette, Martin, Nieck en Luca geweest. We hadden als steeds contact via de site Xpdite en nu gingen we elkaar dan eens in het echt ontmoeten. Het klikte goed. Het is altijd leuk om ervaringen te delen. Je hebt wat gemeen....Emigreren. De middag vloog echt voorbij. Het was goed bevallen. En Mariette, Martin, Nieck en Luca bedankt voor de leuke middag.