Marysville

Zondag, dus weer tijd voor een uitje. Aangezien we traag op gang kwamen vertrokken we een beetje laat en gaan we dus niet te ver weg. Aangezien we Marysville toen wel erg leuk vonden, maar erg koud was toen, gaan we er maar weer eens kijken.

Onderweg kwamen we door Healesville waar een markt was, dus daar zijn we maar even gaan kijken. Daar hebben we een citroenboom gescoord voor een leuke prijs. Weer iets voor in de achtertuin.

Toen we in Marysville aankwamen, was het dorp nog mooier als in onze herinnering. En aangezien ik de vorige keer geen foto van de waterval kon nemen hebben we dat nu maar eens ingehaald.

Achtertuin

Na een paar verschillende ontwerpen, zijn we eruit. Het grote probleem was dat we een licht aflopende tuin hebben en een inground-zwembad willen. Daarbij moesten we het probleem grond wegrijden zien te overkomen. Iets wat hier een duur grapje kan worden. Nu kwam ik midden in de nacht met de oplossing. We gaan een keermuur zetten en gaan we de tuin, met de grond dat uitgegraven wordt, egaliseren. De plek van het terras en zwembad is bekend, dus we kunnen gaan bestellen. Bestrating en balken voor de keermuur zijn intussen besteld.
Levering van de balken was al de volgende dag. Rond 15.30 werden ze dan geleverd. 39 balken van 7,5x20x300cm, 6 van 240cm, 16 van 180cm lang en dan nog 59 van 120cm lang. Totaal 4 pakketten die met de hand en koevoet van de vrachtwagen geschoven worden. Aangezien de grond langs de weg wat schuin afloopt, kwamen de eerste pakketten wat scheef te liggen, maar het ging nog goed. Maar toen de andere twee erop gegooid werden ging het mis. Pakketten vallen om, tegen de vrachtwagen aan. het lukt niet om het hout van de vrachtwagen af te krijgen. Er is dus maar één mogelijkheid. Pakketten losmaken en dan balk voor balk verder op het gras gooien. De banden van de eerste gaan los en het beland onder de vrachtwagen. Dus hebben we alles onder de vrachtwagen vandaan mogen halen en op het gras gooien. Tweede pakket was hetzelfde verhaal. Het derde pakket was zo uit model, dus ook die maken we open. Uiteindelijk blijft er één pakket goed staan.
Dan ben ik alleen met de meeste balken over het gras verdeeld. Kruiwagen erbij en aan de gang. Die van 120 cm gingen nog wel, die van 180cm worden al zwaarder. Intussen al een paar drinkpauzes gehad, want natuurlijk is het op zo'n dag ook nog eens warm. Tijdens die drinkpauzes zag ik al een man langs komen rijden die erg geïnteresseerd naar de balken keek. Het is hier namelijk heel normaal als je iets niet meer wil je het gewoon langs de straat zet en dat iemand die er in geïnteresseerd is het meeneemt. En aangezien de balken er los over het gras liggen, lijkt het ongewenst. Dus toch maar weer verder. We moeten het duidelijk voor het donker op het erf hebben. Na weer flink doorwerken lagen ook de 240 cm achter en was ik al een eind op weg met de 300cm. Toch maar Gerrit bellen of hij wat eerder naar huis kan komen en het laatste beetje doet. Natuurlijk op zo'n moment is hij in bespreking en neemt de telefoon niet op. Uiteindelijk blijkt dat hij later als anders thuis is, dus gaan we weer aan de gang. Toen ik met de laatste 15 balken bezig was viel ik van vermoeidheid met kruiwagen en balk om. Balk over me heen en natuurlijk komt er op zo'n moment net iemand voorbij rijden. Ik gebaarde al dat alles goed was, maar ze kwam toch uit de auto om me te helpen. Balk weer op de kruiwagen en wegrijden. Ik besloot toen dat de laatste 14 dan toch voor Gerrit waren. De aardige buurtgenoot maar bedankt en naar binnen gegaan om op de bank te vallen en de eerste tijd er niet vanaf te komen. Gerrit was nog op tijd om de laatste balken voor het donker op het erf te rijden.

Luna Park

Aangezien we de Ryan's niet zo vaak zien, gaan we met ze mee naar Luna Park (meer een grote kermis). De kinderen weer even goed leren kennen en om nog meer bij te praten. Aangezien ze de weg niet kende hebben we ze eerst opgehaald en toen daarheen gereden. De jongens wilde gelijk bij ons in de auto, dus Ruby kon zonder veel problemen even slapen op de achterbank.
Toen we aankwamen wisten de jongens gewoon niet welke attractie te kiezen. Gelukkig hadden we de tijd. Al snel wilde ze eerst in de achtbaan. Ze waren stoere jongen en durfde dat wel. Stoer was het meest gebruikte woord van die dag. Watje was een goede tweede.

Na in een paar attracties geweest te zijn, hadden Ruth en ik meer zin om over de markt in St. Kilda te lopen. Dus wij met Ruby daar naartoe, terwijl de heren stoer mochten wezen.
Toen we terug kwamen vertelde Patrick dat Jacob in zijn pet overgegeven had. Dus toen hij eraan kwam lopen vroeg ik waar zijn pet was. Heel bedeesd zei hij dat hij over gegeven had. Dus zijn broertje Joseph vond dat een mooie gelegenheid om er weer even in te wrijven dat hij een watje was en Joseph stoer.
Toen had Jacob ook nog het idee dat hij mij wel aankon en me op de grond zou krijgen, want hij had judo gedaan. Binnen 10 seconden lag hij op de grond. Dus Joseph gelijk 'Verslagen door een meisje'. Om even een idee te geven hoe stoer zijn leefde voor hun.


Henry wilde ook overal in, maar helaas voor hem was hij voor sommige attracties te klein. Alleen in het spookhuis had hij zijn ogen dicht gehad. Maar toen Bert er later naar vroeg hoe het was zei hij heel stoer "Wat gewoontjes, nietwaar Gerrit?" Alleen daarom lagen we al 5 minuten slap van het lachen. Na zo'n middag heb je dan ook zere buikspieren van het lachen.
Rond 17.00 was het dan toch tijd om naar huis te gaan. De heren wilde weer bij ons in de auto. We waren bijna thuis toen Joseph wat raar begon te doen. Ik riep gelijk "De plastic tas", maar volgens Gerrit was hij gewoon gek aan het doen. Ja, alleen dan met echt overgeven. Dus aan de kant van de weg. Gelukkig door de tas was de auto redelijk schoon gebleven. Dus nu waren er 2 die niet zo stoer waren. Maar eenmaal thuis hadden ze weer praatjes zat.
Von had ook eten voor ons, dus bleven we maar eten. Tijdens het eten hadden de heren het hoogste woord en waren ze alles aan het vertellen aan Von en Bert wat ze allemaal gedurfd hadden. Daarna kregen we de competitie wie de raarste gezichten kon trekken. En niemand uitgezonderd mocht zijn best doen. Wat erg lachen was.
Na het eten was het dan toch tijd om afscheid te nemen en naar huis te gaan. Tot de Kerst, misschien eerder.
O ja, had ik al gezegd dat ik met stoere jongens op pad ben geweest?

Familie Ryan

Dit weekend waren Ruth, Patrick en de kids over van Tasmanië. Ruth is dochter van... We hadden ze al een tijd niet meer gezien, dus toen we gevraagd werden om met hun uit eten te gaan, waren we gelijk enthousiast. We hadden Jacod en Joseph al een paar keer gezien, maar Henry en Ruby kende we alleen van foto's. Na elkaar begroet te hebben, is het volgens mij niet meer stil geweest. Naast dat we heerlijk gegeten hebben was het ook erg gezellig. We zijn weer redelijk bijgepraat.

En wat worden die kinderen toch snel groot. Jacob zagen we voor het eerst toen hij 3 was en nu was hij al een echte tiener. Wel een tiener die niets van kussen wilde weten en waar jongens stoer waren en meisjes slap. Dat zal wel snel gaan veranderen.

Joseph was de eerste keer een baby en nu ook al zo groot. De laatste keer dat we hem zagen was hij 6 en nu alweer zo gegroeid.
We hadden ook Von en Bert een tijdje niet gezien, dus ook dat was weer even bijkletsen. We zijn de laatste tijd gewoon allebei druk geweest.

AFL Grand Final

Even wat over de Australian Football League, of op z'n Australisch gezegd, Aussie Rules. Aussie rules is populair in heel Australië, maar het leeft het meest in Melbourne. De meeste team's komen dan ook hier vandaan. Men zegd dan ook dat Aussie Rules in Melbourne niet een spel is maar een geloof.

Als je hier mensen leert kennen krijg je eerst de beleefde standaard vragen, maar dan snel komt al de vraag 'Welk team support jij?' En dan moet jij maar door hebben dat het om Aussie Rules gaat.
Voor diegene die geen idee hebben wat het is, het is een soort rugby met iets andere regels en ze spelen op een ovaal veld. Wat bij voetbal overtredingen zijn, is hier een legale teckel. En dit dan allemaal zonder beschermende kleding.
Elk jaar eind september heb je dan de Grand Final. En Melbourne word dan overspoeld door fans. En als je ziet hoe er hier naartoe geleefd word. De laatste weken gaat het al over niets anders. En dan in de laatste week begint de gekte. Op donderdagavond heb je de FootyShow. Noem het maar Studio Sport, de voorbeschouwingen. Deze show is er elke week, maar op deze dag word het uitgezonden vanuit het Telstra stadion. En deze zit dan gewoon vol.
Op vrijdagmiddag worden de 2 teams in auto's gezet en worden ze door de straten van Melbourne gereden.

En geloof het of niet, maar dan staan er echt veel mensen langs de weg. De kranten schrijven al dagen de voorpagina vol hierover.
Op zaterdag, DE DAG, beginnen de uitzendingen al om 8.30. En zo rond 13.00 sterven de straten langzaam uit. Om 14.30 begint dan eindelijk de wedstrijd. Rond die tijd is er bijna niemand meer op straat en zou je rustig 100km/u door de stad kunnen rijden zonder iemand te raken.
Dit jaar was de Grand final tussen Hawthorn en Geelong, oftewel de Hawk's tegen de Cat's. We supporten de Hawk's, alhoewel de Cat's favoriet zijn. De nummer 13 van Hawthorn was vorige week tijdens de halve finale aardig geraakt. Meneer spuugde bloed, maar ging niet van het veld af. Even de mond spoelen en weer door. Achteraf bleek hij een gebroken rib te hebben. Dan zal hij met de finale wel niet mee doen. Mooi mis, meneer stond op het veld. Hij liet zich de finale niet ontzeggen. Die instelling zouden sommige voetballers eens moeten hebben.

De wedstrijd was in het begin zeer spannend en ging gelijk op maar in de tweede helft begon Hawthorn het betere spel te krijgen en was het niet echt spannend meer.
De wedstrijd werd gewonnen door Hawthorn met 115 v 89.

Voor wat beelden kijk dan hier....http://bigpondvideo.com/AFLTV/79096
Het mooie van deze sport is wel dat de supporters van de twee teams gewoon door elkaar zitten zonder problemen. Daarbij hebben ze hier ook geen gracht en zou men zo het veld op kunnen. Wel even wat anders als dat we gewend zijn.